Longdiffusietest

Wat is een longdiffusie-test

Met de longdiffusie-test kan worden vastgesteld hoe de gasuitwisseling tussen ademlucht en bloedsomloop in de longen verloopt. Deze uitwisseling vindt plaats tussen kleine longblaasjes, zogenaamde alveolen, aan de ene kant en de kleine bloedvaten die de longblaasjes omringen aan de andere kant. De longblaasjes staan zuurstof af aan de bloedvaten en nemen koolzuur op.
De longdiffusie-test is erop gericht vast te stellen in hoeverre de longblaasjes in staat zijn om hun taak te vervullen.

Hoe bereid jij je voor

  • Belangrijk is dat je volledig tot rust bent gekomen voordat met het onderzoek wordt begonnen. Kom dus ruimschoots op tijd voor jouw afspraak en ontspan je zoveel mogelijk.
  • Volg de instructies tijdens het onderzoek nauwgezet op.

Hoe wordt de test uitgevoerd

Bij de test wordt gebruik gemaakt van een meetapparaat. Je bent via een mondstuk met het apparaat verbonden. Om alle in- en uitgeademde lucht via het apparaat te kunnen laten lopen, krijg je een klem op de neus geplaatst. Kort vóór de test krijg je nogmaals uitleg over het verloop ervan.

Het onderzoek wordt uitgevoerd terwijl je rustig in een stoel zit.

De eigenlijke test begint met het plaatsen van het mondstuk en de klem.

De laborant(e) zal jou vragen om volledig uit te ademen. Let er daarbij op dat geen lucht langs het mondstukje lekt.

Op een teken van de laborant(e) adem je vervolgens zo diep mogelijk in.

Je dient jouw adem tien seconden vast te houden. Dit is een belangrijk deel van het onderzoek. Ook al kost het jou moeite, houd de tien seconden vol! De laborant(e) zal je de aanwijzing geven wanneer je volledig dient uit te ademen. Vervolgens mag je even uitrusten.

Het bovenstaande programma wordt minstens twee maal uitgevoerd.

Dat is nodig om de verschillende waarden goed met elkaar te kunnen vergelijken.

De uitkomsten worden berekend en uitgeschreven door een computer. De uitslag wordt later meegedeeld door jouw behandelend arts.

Het onderzoek duurt ongeveer 20 minuten.